دانشجوی کارشناسی ناپیوسته تربیت بدنی، در صدرا و قصر قمشه شیراز سپری شد .
نمیدانم چرا خاطرات خوب فقط یک بار اتفاق می افتد و دوباره تکرار نمی شود، شاید لطفش همین باشد.....
نمی توانستم در خود توان نوشتن متنی رو بدهم که توی اون آخرین خاطرات خودم در مکانی که
اگر بهترین ، با امکانات ترین، بزگترین، با کلاس ترین و ... نبود ،
ولی من و با کسانی آشنا کرد.....
که با اعتماد می توانم بگویم ، با مرام ترین ، با حال ترین ، بی همتا ترین و صاف و ساده ترین
انسانهایی بودن و هستند که دوریشون برام غم بزرگی هست.
فراموش نکنید که بزرگان ما گفتن که پیدا کردن دوست آسان ولی نگاه داشتن آن مشکل است،
پس کمی مراعات همدیگر را بکنیم و دوستی را دوجانبه پیش ببریم.
....و اینک رسیدیم به پایان.........
شاید با تردید این حرف بزنم ولی من بعد از فارغ التحصیلی دیگه تمایلی برای مطلب گذاشتن تو وبلاگ نداشتم
عمر وبلاگ را تموم شده می دونستم، یه چند روزی بود که با خودم داشتم کلنجار میرفتم،....
به این نتیجه رسیدم که دوستی و حفظ رابطه دوستی هیچ ربطی به پایان دوره با هم بودن نداره ،....
سپاس از لطف تمامی شما و بدرود!